Alternatywa dla Anki: co zmienia przejście na RepeatMe

Anki działa i potrafi zatrzymać użytkowników na lata. Do szukania czegoś innego rzadko popycha ich algorytm. Częściej to, co stoi przed algorytmem: interfejs z innej epoki i ustawienia, które trzeba zrozumieć, zanim da się zacząć naukę. Kroki nauki, modyfikator łatwości, FSRS albo SM-2, dodatek do każdego zadania. W końcu uczysz się obsługi programu zamiast materiału.

Potem dokładają się konkretne powody. Chcesz oddać talię uczniom, a oni nie zainstalują Anki. Aplikacja na iPhone'a jest płatna. Tryb wpisywania porównuje odpowiedź znak po znaku, więc synonim wygląda jak błąd.

Największa obawa dotyczy historii powtórek, a ta przenosi się razem z fiszkami. Interwały, łatwość i terminy zachowują swoje wartości: to, co już umiesz, nie zaczyna się od nowa, a zaległe fiszki zostają zaległe.

Dlaczego ludzie odchodzą od Anki

• Ustawienia przed nauką. Kroki nauki, modyfikatory interwałów, wybór algorytmu, dodatki. Jest ich tak wiele, że pytanie „jakie wartości są właściwe” bywa otwarte jeszcze po latach.
• Każdą fiszkę robi się ręcznie. Dobra fiszka z przykładem zajmuje kilka minut, a czas idzie na przygotowania zamiast na powtarzanie.

Co zostaje takie samo

Oba programy opierają się na powtórkach w odstępach: fiszka wraca tuż przed zapomnieniem, a im lepiej ją znasz, tym rzadziej się pojawia. W podstawowym scenariuszu oba są darmowe: Anki na komputerze i Androidzie, RepeatMe w przeglądarce na dowolnym urządzeniu. Oba znoszą przerwę: pominięty tydzień nie zeruje talii, tylko odkłada się w kolejce zaległych. Oba hamują napływ nowych fiszek, domyślnie do 20 dziennie. Różnica jest taka, że w Anki limit to ustawienie zestawu opcji przypisanego do talii, a tutaj jeden limit na konto, zmieniany w profilu. Widać to dopiero wtedy, gdy uczysz się z kilku talii naraz: tutaj te 20 dzieli się między wszystkie, a w Anki każda talia liczy własne.

Co daje przejście

• Nic do konfigurowania. Bez kroków nauki, modyfikatorów i wyboru algorytmu: harmonogram układa się sam, a Ty decydujesz tylko, jakich trybów chcesz. Ma to swoją drugą stronę i opisujemy ją niżej.
• Talia to link, który wysyłasz. Druga osoba otwiera adres i zaczyna naukę: bez instalacji, bez rejestracji, bez tłumaczenia, jak zaimportować plik .apkg. Postęp gościa żyje w jego przeglądarce i przechodzi na konto, gdy tam się zaloguje.

① — sesja startuje z linku, konto nie jest potrzebne.

• Dziewięć pytań z jednej fiszki. W Anki fiszka to szablon, a pytanie w odwrotnym kierunku oznacza drugi szablon. Tutaj tryby wynikają z danych fiszki: wpisz przyjmowane odpowiedzi, a pojawi się wpisywanie; dodaj zdanie z luką, a pojawi się tryb z luką. Wpisana odpowiedź jest porównywana ze zbiorem przyjmowanych, więc literówka nie jest porażką. Tryby opisuje pomoc.
• Jeden adres na każdym urządzeniu. Komputer i telefon otwierają tę samą stronę, nic nie trzeba synchronizować ani instalować. Witryna dodaje się do ekranu głównego jak aplikacja i pozwala powtarzać bez internetu, a odpowiedzi trafiają na serwer przy następnym połączeniu.
• SI pisze fiszki. Talię można zbudować z opisu tematu, a do istniejących fiszek SI dopisuje przyjmowane odpowiedzi i zdania z lukami. Lista słów zamienia się w fiszki w stylu talii. Jak to włączyć, wyjaśnia pomoc.
• Wymowa, lekcja i zgłoszenia. Dla talii językowej serwis szuka nagrania samego słowa odpowiedzi. Do talii można dołączyć artykuł z lekcją, uczący się może zgłosić błąd w fiszce prosto z sesji, a autor widzi, w których fiszkach uczący się mają najwięcej kłopotów, jeśli wyrazili na to zgodę.

Co zostaje w Anki

• Sterowanie harmonogramem. Zestaw opcji dla talii, kroki nauki, modyfikatory łatwości, FSRS. Tutaj jest jedno ustawienie na całe konto (dzienny limit nowych fiszek), a poza nim nasza własna implementacja SM-2 i żadnych innych opcji. Jeśli potrzebujesz limitu osobno dla każdej talii albo FSRS, to powód, żeby zostać.

• Fiszka jak strona. Własny HTML i CSS, pola warunkowe, formuły, dowolny układ. Fiszka w RepeatMe to tekst, obrazy i dźwięk, a jej typografia należy do serwisu.

• Dodatki. Na komputerze Anki ma ich setki, od rozbudowanych statystyk po syntezę mowy. RepeatMe ma tylko to, co jest wbudowane.

• Radzenie sobie z trudnymi fiszkami. Odłożyć fiszkę na czas nieokreślony (zawieszenie), schować ją do jutra (ukrycie), automatycznie wycofać z obiegu fiszkę, którą ciągle zapominasz (Anki nazywa je pijawkami). Tutaj fiszkę można edytować albo usunąć.

• Program na własnym dysku. Anki działa zupełnie bez sieci, co oznacza też, że synchronizacja komputera z telefonem jest na Twojej głowie. Tutaj jest odwrotnie: powtarzanie offline działa, edytowanie talii nie.

Ta lista to nie tylko uproszczenie, ale i strata: zestaw opcji dla talii daje więcej niż jeden limit na całe konto, a ekosystemu dodatków Anki nie ma tu czym zastąpić. Jeśli na którymś z tych elementów polegasz, zostanie przy Anki to oczywiście słuszną decyzją.

Co ginie przy przenosinach

Import .apkg przenosi zawartość, ale nie całą:

• Tagi i podtalie. Fiszka tutaj nie ma tagów, a podtalie łączą się w jedną talię.
• Szablony. Złożone typy notatek upraszczają się do zwykłej pary pytanie i odpowiedź.
• Część mediów. Pliki większe niż 5 MB i wszystko ponad Twój limit miejsca zostają w Anki, a raport po imporcie podaje dokładnie, ile ich pominięto.

Obrazy, dźwięk, luki, pogrubienie, kursywa, linki i historia powtórek przenoszą się w całości. Pełna lista jest w przewodniku po imporcie.

Od czego zacząć

Weź talię, którą powtarzasz teraz, i przenieś ją w całości, razem z harmonogramem. Fiszki zachowują stan z chwili przenosin, więc pierwsza sesja tutaj kontynuuje Twoją, zamiast zaczynać od zera. W Anki nic nie jest usuwane, kolekcja zostaje tam, gdzie była.

Tydzień z jedną talią wystarczy, żeby zdecydować o reszcie, a każde przeniesienie zajmuje pięć minut. Jest też droga powrotna: każda Twoja talia eksportuje się do CSV, a Anki czyta pliki tekstowe.